Rozdział 1
Pewnego dnia, gdy słońce zaczęło świecić cieplej, mała Zuzia obudziła się z uśmiechem na twarzy. Dziś w przedszkolu miał się odbyć festiwal wiosenny. Zuzia bardzo się cieszyła, bo uwielbiała wiosnę. Wiosną wszystko wokół robiło się zielone i kolorowe.
— Mamo, mamo! — zawołała Zuzia, biegnąc do kuchni. — Dziś jest festiwal wiosenny! Będziemy sadzić kwiatki!
Mama uśmiechnęła się do Zuzi i pogłaskała ją po głowie.
— To wspaniale, kochanie. Wiosna to czas, kiedy wszystko budzi się do życia. Pójdziesz z Lenką i Klarą, prawda?
— Tak, tak! — odpowiedziała Zuzia z radością.
Rozdział 2
W przedszkolu dzieci już biegały po ogrodzie, pełnym kwiatów. Lenkę i Klarę, przyjaciółki Zuzi, można było zauważyć od razu. Miały na sobie kolorowe sukienki i kapelusze chroniące przed słońcem.
— Zuzia! — krzyknęła Lenka, machając do niej ręką. — Chodź tutaj!
Zuzia dołączyła do dziewczynek, a pani Kasia, przedszkolanka, przywitała je z uśmiechem.
— Dzień dobry, dzieci! — powiedziała. — Dziś jest wielki dzień. Nauczymy się, jak sadzić kwiatki i dowiemy się, dlaczego wiosna jest taka ważna.
Dziewczynki były podekscytowane. Pani Kasia pokazała im małe doniczki i nasiona kwiatów.
— Te nasiona to początek nowego życia — wyjaśniła pani Kasia. — Wiosna to czas, kiedy wszystko się rozwija i rośnie.
Rozdział 3
Zuzia, Lenka i Klara wzięły się do pracy. Każda z dziewczynek dostała swoją doniczkę i nasiona stokrotek. Zuzia delikatnie wsadziła nasionka do ziemi i podlewała je wodą z małej konewki.
— Patrzcie, jak pięknie się rozkwitną! — powiedziała Lenka z błyskiem w oku.
— Tak, wiosna jest magiczna — zgodziła się Klara.
Po pracy w ogrodzie dzieci zasiadły na kocu, aby posłuchać opowieści pani Kasi o wiośnie.
— Wiosna jest ważna, bo to czas, kiedy wszystko się budzi — mówiła pani Kasia. — Ptaki wracają z dalekich krajów, kwiaty rozkwitają, a drzewa puszczają pierwsze listki.
Zuzia zamknęła oczy i wyobraziła sobie, jak jej stokrotki rosną i rozkwitają. Poczuła się szczęśliwa, wiedząc, że dba o mały kawałek natury.
— Wiosna jest cudowna — powiedziała cicho Zuzia, przytulając się do przyjaciółek.
Dziewczynki uśmiechnęły się i razem patrzyły na słońce, które miękko oświetlało ich twarze. Były szczęśliwe, że mogły razem przeżywać ten piękny wiosenny dzień.
