W małym miasteczku, w starym, opuszczonym domu, mieszkał mały chłopiec o imieniu Jasio. Jasio miał jeden rok. Był bardzo ciekawski i lubił odkrywać nowe rzeczy. Pewnego dnia, Jasio postanowił zbadać stary dom.
„Co tam jest?” – zapytał Jasio, gdy wszedł do środka. W domu było ciemno, ale Jasio miał małą latarkę. „Świeć, świeć!” – krzyczał radośnie.
W kącie pokoju zobaczył coś błyszczącego. „Co to może być?” – zastanawiał się. Podszedł bliżej i zobaczył kolorowy guziczek. „Ładny guziczek!” – powiedział Jasio.
Nagle usłyszał głos. To była jego przyjaciółka, Marysia. „Cześć, Jasio! Co robisz?” – zapytała.
„Znalazłem guziczek!” – odpowiedział Jasio, pokazując go Marysi.
„Musimy dowiedzieć się, do kogo należy!” – zawołała Marysia. „Może jest w tej starej skrzyni?”
Jasio i Marysia zaczęli szukać w skrzyni. Otworzyli ją, a w środku były różne stare zabawki. „Ojej, ile skarbów!” – zawołał Jasio.
„Ale gdzie jest właściciel guzika?” – zastanawiała się Marysia.
Wtedy Jasio wpadł na pomysł. „Może to był guzik od starego płaszcza!” – powiedział.
„Tak! Musimy znaleźć płaszcz!” – zgodziła się Marysia.
Zaczęli przeszukiwać dom. W końcu znaleźli stary płaszcz na wieszaku. „To musi być to!” – krzyknęli razem.
Jasio i Marysia włożyli guziczek na płaszcz. „Teraz jest piękny!” – powiedział Jasio.
„Rozwiązaliśmy zagadkę!” – cieszyła się Marysia.
Jasio i Marysia wrócili do domu, dumni i szczęśliwi. Odkryli tajemnicę starego domu, a ich przyjaźń stała się jeszcze silniejsza. „Dziękuję, Marysiu!” – powiedział Jasio.
„Dziękuję, Jasiu!” – odpowiedziała Marysia.
I tak, w starym, opuszczonym domu, dwójka przyjaciół odkryła coś magicznego – radość z przygody i wspólne rozwiązanie zagadki.
